சங்கம் மருவிய காலமும் களப்பிரர் காலமும்

2016 ஆம் ஆண்டு வெளிவந்த எமது “பழந்தமிழ்ச் சமுதாயமும் வரலாறும்” என்ற வரலாற்று ஆய்வுநூல்
பண்டையகாலம் முதல் கி.மு. 50 வரையான பழந்தமிழ்நாட்டின் வரலாற்றை மட்டுமே ஆய்வு செய்து எழுதியுள்ளது. அதன் பிந்தைய சங்கம் மருவிய காலத்தையும் (கி.மு.50 - கி.பி.250), களப்பிரர் காலத்தையும் (கி.பி.250-575) விரிவாக ஆய்வு செய்து எழுதப்பட்ட நூல் தான் இப்போது வெளிவருகிறது

சங்கம் மருவிய காலம் என்பது கி.மு.50-கி.பி.250 வரையான பேரரசுக் காலகட்டம். அதே காலகட்டத்தில் தான் உரோம் நகரக் குடியரசு (கி.மு.27), பேரரசாக ஆகியது என்பதோடு அதன் மிகச்சிறந்த காலகட்டம் என்பது அகசுடசு முதல் மார்க்கசு அரேலியசு காலம் (கி.பி.180) வரையான சுமார் 200 ஆண்டுகாலகட்டம் (கி.மு.27-கி.பி.180) ஆகும். அக்காலகட்டத்தில்தான் சங்கம் மருவியகாலத் தமிழ்நாடு உரோமுடன் மிக அதிக அளவான வணிகத்தை நடத்திவந்தது. அதனால் தான் இந்தியாவிலேயே மிக அதிக அளவான (90%) உரோம் நாணயங்கள் தமிழ் நாட்டில் கிடைக்கின்றன.

இதே காலகட்டத்தில் (கி.பி.78) தான் எரித்ரேயக் கடலில் பெரிளசு நூலின் கிரேக்கப்பயணி தமிழ்நாடு வந்து திரும்பினார். இதே காலகட்டத்தில்தான் (கி.பி.150) ‘முசிறி-அலெக்சாண்ட்ரியா’ ஒப்பந்தம் கையெழுத்தானது. இதேகாலகட்ட இசுட்ராபோ, தாலமி, பிளினி போன்ற உரோம் ஆசிரியர்கள் தமிழ்நாடு குறித்தப் பல விடயங்களைத் தங்கள் நூல்களில் குறிப்பிட்டுள்ளனர். இவர்களின் தரவுகளை அடிப்படையாகக் கொண்டு எழுதப்பட்ட வெளிநாட்டு உள்நாட்டு நூல்களும் பழந்தமிழ்நாடு குறித்து நிறையத் தரவுகளை வழங்குகின்றன. .

மேலும் கலித்தொகை, பரிபாடல், பத்துப்பாட்டில் முதல் பாட்டும், கடைசிப் பாட்டும், பதினெண்கீழ்க்கணக்கு நூல்கள், சிலப்பதிகாரம் போன்ற இக்காலகட்ட நூல்கள் சில கிடைத்துள்ளன. இந்நூல்கள் இக்காலகட்டத் தமிழ்ச்சமூகம் குறித்தப் பல தரவுகளை வழங்குகின்றன. அவை இந்நூலில் விரிவாக ஆய்வு செய்யப்பட்டுள்ளன.

.முதல் நூலில் பேசப்படாத, பழந்தமிழ்ச் சமூகம் குறித்தப் பல விடயங்கள் இந்த நூலில் பேசப்பட்டுள்ளன. இந்நூலின் ‘பழந்தமிழ்ச் சமூகமும் வைதீகமும்’ என்ற கட்டுரை, கி.மு.750-கி.பி.250 வரையான பழந்தமிழ்ச் சமூகத்தில் வைதீக பிராமணியம் இருக்கவில்லை என்பதை விரிவாக எடுத்துரைத்துள்ளது. அதுபோன்றே பழந்தமிழ்ச் சமூகத்தில் இருந்த தொழில் வணிகம் முதலியன குறித்த கட்டுரையும் அக்காலகட்டத் தொழில்கள் வணிகம் முதலியன குறித்துச் சுருக்கமாகப் பேசியுள்ளது. அக்காலகட்ட வணிகமும் இந்நூலில் பேசப்பட்டுள்ளது.

இவ்விருகாலகட்டக் கல்வெட்டுகள் குறித்தும் இங்கு பேசப்பட்டுள்ளது. சங்கம் மருவிய காலத்துக்குப் பிந்தைய காலம் தான் களப்பிரர் காலம். கி.பி.250 வாக்கில் நடைபெற்ற அநாகரிகர்களான களப்பிரர் படையெடுப்பு பழந்தமிழ்ச் சமூகத்துக்கு மிகப்பெரும் பேரழிவைக் கொண்டு வந்தது. 1000 வருட கால நகர நாகரிகத்தைக் கொண்டிருந்த பழந்தமிழ்ச் சமூகம் இப்படையெடுப்பால் ஒரு பின் தங்கிய பிற்போக்கான சமயம் சார்ந்த கிராமச் சமூகமாக ஆகியது. இக்காலகட்டத்தில் அறம் பொருள் இன்பம் என்பதை விட வீடுபேறு என்பது முதன்மையானதாகவும், தமிழ் கீழ்மக்களின் மொழியாகவும் ஆகியது.

இக்காலகட்டத்தின் தொடக்கத்தில் பாலி பிராகிருத மொழிகளும் பின் சமற்கிருதமும் செல்வாக்கு பெற்ற மொழிகளாக ஆகின. பாலி பிராகிருத மொழிகளில் பல பௌத்த சமண நூல்கள் எழுதப்பட்டன. பின் அனைவரும் அனைத்தையும் சமற்கிருத மொழிகளில் எழுதுமளவு சமற்கிருதம் செல்வாக்கு பெற்ற மொழியாக ஆகியது. பெரும்பாலான தமிழ் நூல்கள் அழிந்து போயின. ஒரு சிறுபகுதி இலக்கிய நூல்கள் மட்டுமே மிஞ்சியது. களப்பிரர் காலத்தில் எழுதப்பட்ட பாலி, பிராகிருத சமற்கிருத நூல்கள் அனைத்தும் சமய நூல்களாகவே இருந்தன. அன்று திருமூலரின் திருமந்திரம், காரைக்கால் அம்மையாரின் பக்திப் பாடல்கள், சீத்தலைச் சாத்தனாரின் பௌத்த நூலான மணிமேகலை ஆகியன தமிழில் எழுதப்பட்டன. அவைகளும் வீடுபேறு என்பதையே முதன்மையாகக் கொண்டுதான் எழுதப்பட்டன.

அன்று தமிழ்ச் சமூகம் வடமரபு சார்ந்த சமூகமாக ஆகியிருந்தது என்பதோடு தமிழ் சார்ந்த அனைத்தும் தாழ்வானது எனவும் வடமொழி சார்ந்த அனைத்தும் உயர்வானது எனவும் கருதும் ஒரு சமூகச் சூழ்நிலை உருவாகியிருந்தது. அன்றைய தமிழ்ச் சமூகத்தில் தாழ்வு மனப்பான்மை மிக ஆழமாக வேரூன்றி இருந்தது. இந்நூல் இவை அனைத்தும் குறித்துப் பேசுகிறது.

சங்கம்மருவிய காலச்சமூகம் என்பது பெரு நகரங்களையும் பெரும் கப்பல்களையும் கொண்டு உலகளாவிய அளவில் பேரளவு வணிகம் செய்த சமூகமாகவும், பெரும் பொருள்வளமும் செல்வ வளமும் கொண்ட உலகின் முன்னணிச் சமூகமாகவும் இருந்தது. மேலும் அறம் பொருள் இன்பம் ஆகியவற்றையும் பொருள்முதல்வாத மெய்யியலையும் அடிப்படையாகக் கொண்ட சமூகமாகவும் அக்காலகட்டச் சமூகம் இருந்தது. ஆனால் களப்பிரர் காலச்சமூகம் என்பது ஒரு பின் தங்கிய பிற்போக்கான சமயம் சார்ந்த கிராமச் சமூகமாக ஆகியிருந்தது.

களப்பிரர் காலத்தில்தான் பிராமணர்களுக்கு முதல்முறையாக பிரம்மதேயங்கள் வழங்கப்பட்டன. அன்று பெரும்பாலான தமிழ்நாட்டு மக்கள் ஆடுமாடு மேய்க்கும் மேய்ச்சல் நில வாழ்வைத்தான் தான் வாழ்ந்து கொண்டிருந்தனர் என்பதை இந்நூல் சான்றுகளுடன் உறுதி செய்துள்ளது. அன்று பசி பட்டினி பஞ்சம் வறுமை முதலியன நாடு முழுவதும் பரவலாக இருந்து வந்தன. இவை அனைத்தும் குறித்து இந்நூல் உரிய சான்றுகளுடன் விரிவாகப் பேசியுள்ளது.