கூலியுழைப்பும் மூலதனமும்

உழைப்பு, தொழிலாளியினுடைய உயிர்ச் செயற்பாடாகும். அவருடைய வாழ்வின் புலப்பாடாகும். தேவையான பிழைப்புச் சாதனங்களைப் பெற்றுக்கொள்ளும் பொருட்டு அவர் இந்த உயிர்ச் செயற்பாட்டை வேறொருவருக்கு விற்பனை செய்கின்றார். இவ்விதம் இந்த உயிர்ச் செயற்பாடு அவருக்குத் தாம் உயிர் வாழ்வதற்கு வகை செய்யும் ஒரு சாதனமாகிவிடுகிறது. உயிர் வாழும் பொருட்டு அவர் வேலை செய்கிறார். உழைப்பை அவர் தமது வாழ்வின் ஒரு பகுதியாகக்கூட கருதுவதில்லை. வாழ்வின் தியாகமாகவே கொள்ள வேண்டியிருக்கிறது. வேறொருவருக்குரியதாய் அவர் மாற்றித் தந்துவிட்ட ஒரு பரிவர்த்தனைப் பண்டம் அது எனவே அவருடைய செயற்பாட்டின் உற்பத்திப் பொருள் அவருடைய செயற்பாட்டின் குறிக்கோளாய் இருக்கவில்லை. அவர் தமக்காக உற்பத்தி செய்துகொள்வது அவர் நெய்யும் பட்டல்ல. சுரங்கத்திலிருந்து அவர் வெட்டியெடுக்கும் தங்கம் அல்ல, அவர் கட்டியெழுப்பும் மாளிகை அல்ல. தமக்கு அவர் உற்பத்தி செய்துகொள்வது கூலிதான். பட்டும் தங்கமும் மாளிகையும் அவருக்குக் குறிப்பிட்ட அளவுள்ள பிழைப்புச் சாதனங்களாய்- உதாரணமாய்ப் பருத்தி ஆடையும் சில செப்புக் காசுகளும் நிலவறையில் ஓர் உறைவிடமுமாய் - குறுகித் தேய்ந்துவிடுகின்றன. பன்னிரண்டு மணி நேரத்துக்கு நெய்தோ, நூற்றோ, துளைத்தோ, கடைந்தோ, கட்டிடம் கட்டியோ, மண் வெட்டியோ,கல் உடைத்தோ,சுமை தூக்கியோ,வேறுவேலை செய்தோ வரும் தொழிலாளி-தமது இந்தப் பன்னிரண்டு மணி நேர நெசவு, நூற்பு, துளைப்பு, கடைசல், கட்டுமானம், மண் வெட்டு அல்லது கல் உடைப்பு வேலையைத் தமது வாழ்வின் புலப்பாடாகவா, தமது வாழ்வாகவா கருதுகிறார்? இல்லை.மாறாக இந்தச் செயற்பாடு முடிவுற்ற பிறகுதான் உண்மையில் அவருக்கு வாழ்வு ஆரம்பமாகிறது. சாப்பாட்டு மேஜையில், மது விடுதியில், படுக்கையில் ஆரம்பமாகிறது இந்தப் பன்னிரண்டு மணி நேர உழைப்பானது நெசவு, நூற்பு,துளைப்பு முதலான வேலைகளின் வடிவில் அவருக்குச் சிறிதும் அர்த்தமற்றவையேதான்; சாப்பாட்டு மேஜைக்கு, மது விடுதிக்கு, படுக்கைக்கு அவரை அழைத்துச் செல்லும் ஊதியம் என்ற முறையில்தான் இந்த உழைப்பு அவருக்கு அர்த்தமுடையதாகிறது. பட்டுப் புழுவானது ஒரு புழுவாய்த் தொடர்ந்து ஜீவிக்கும் பொருட்டு நூற்றுக் கொண்டிருக்குமாயின்,முழுக்க முழுக்க அது ஒரு கூலித் தொழிலாளி ஆகிவிடும்.

-
நூலிலிருந்து…